کسی کنار دیواری ایستاده
و دست بر سایه ای می کش اد
که خودش نیست...
آن سوتر
کسانی کنار خودشان نشسته اند
و سایه هاشان
دورتر از خودشان...
تو امّا
هم سایه ی من شده ای
و تکه تکه مرا
در سایه ات می کشی...
ما با سایه هامان
بر پوست مرده ی زبانی کش ایده می شویم
که الف بای اش را گم کرده ایم!
بهمن/96
برچسب:
نویسنده: رها محمدپور