از میخ در سرم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
"هیچ" ها را کنار هم می چین ام
هربار بزرگ تر می شود.
این کلمه
با هر جمله ای جمع شود
فاعلی
از شکل می افت اد!
-------------------------------
شعر
جمله ی بسته ای ست
با هر حرف شاعر
زبان اش
بازتر می شود!
--------------------------
من با خودم
عرض جنگل را پیمودیم
خودم از من جلو می زد
پشت سرم را نگاه که می کردم
یادم آمد
من
پاهای اش را
کنار دریا
جا گذاشته است!
______________________
یک نفر
هر روز نقشه می کش اید
شای اد نقاش بزرگی بشود
آخرش
شاعری شد
که هر روز
نقشه می کش اد!
_____________________
این روزها
آسمان
پروازم را نمی خواه اد
مثل بالی شده ام
که ازخودش می افت اد!
----------------------------
کسی در دورها
ب من دست تکان می ده اد
نزدیک تر می شوم
کودکی را می بین ام
که روزی
هم این جا
رهای اش کرده بودم!
----------------------------
من
درخانه ای ب دنیا آمدم
اتاق اش
مرگ های زیادی دیده بود
می خواه ام
در خانه ای بمیرم
که درهر اتاق اش
نوزادی
متولد می شود!
----------------------------
من و تو
هر روز ب یک شکل
از هم می رویم...
بی آ بگذریم
از شکلی
که ما را در خودش
کش ایده است!
---------------------------
بعضی از چشم ها
دیدن دارد
امَا
حرف ندارد!
-------------------------
من ترانه ای گم شده
در گلوی توأم
که لهجه اش را
نمی شناس اد
مثل پرنده ای
که دنبال آواز خودش
می گردد!
------------------------------
پنجره های آفتاب را ببندید!
این اتاق
پراز چشم هایی ست
هربار
تکه تکه
خودش را
پشت شیشه ای شکسته
می بارد...
---------------------------
احساس ام را
درون لیوانی ریخته بودم
که از دست تو
بر زمین افتاد
-------------------------
دی ماه/96
خیری
برچسب:
نویسنده: رها محمدپور